اشعار و نثر های خودم
 یا کاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کربی بحق اخیک الحسین

ای مشک مریز آبرویم            بر باد مده تو آرزویم

ای مشک اگر چه عرصه تنگ است             بی آب روم به خیمه ننگ است

ای مشک کس ندیده از ناس             در رزمگه التماس عباس

سیراب ز آب خوشگواری              اما ز حرم خبر نداری

آندم که سکینه مشک اورد            با گریه پر ز اشک آمد

           تادیده به دیده ترم دوخت                با آتش آه هستیم سوخت

افسوس که من قمار کردم                در اب روان نگاه کردم

هرچند از آب من نخوردم               کف درخنکای اب بردم

     این دست زتن بریده بادا              از حلقه برون دو دیده بادا

           کفاره لمس اب این است                 خوش باش که عاشقی چنین است

|+| نوشته شده توسط mohammad.s.a.n در پنجشنبه یکم بهمن 1388  |
 
 
بالا